Kara umowna może być zastrzeżona wyłącznie w odniesieniu do wykonania zobowiązania niepieniężnego (art. 483 § 1 kc). Wyraża się ona w obowiązku zapłacenie określonej sumy w przypadku niewykonania lub niewłaściwego wykonania umowy.

Odpowiedź prawnika:

Kara umowna może być zastrzeżona wyłącznie w odniesieniu do wykonania zobowiązania niepieniężnego (art. 483 § 1 kc). Wyraża się ona w obowiązku zapłacenie określonej sumy w przypadku niewykonania lub niewłaściwego wykonania umowy.
W braku odmiennych postanowień należy rozumieć, że kara ma zastąpić odszkodowanie. Wynika stąd, że będzie się należała wierzycielowi jedynie wówczas, gdy wg ogólnych przesłanek służy mu roszczenie o naprawienie szkody (art. 471 kc i następne)
Zastrzeżenie kary umownej ułatwia realizację uprawnień wierzyciela wynikających z ogólnych reguł kodeksu cywilnego wskutek tego, że wierzyciel może jej dochodzić bez względu na wysokość poniesionej szkody (art. 484 § kc).